Σχετικά με το blog
Αγαπητοί αναγνώστες, ας συστηθούμε! Ονομάζομαι Ειρήνη Μπονιάκου και πρόσφατα ξεκίνησα την πορεία μου ως συγγραφέας. Εκτός από βιβλία, μου αρέσει να μοιράζομαι ιδέες και απόψεις για όλα τα θέματα που μας απασχολούν και μας επηρρεάζουν συναισθηματικά-ψυχολογικά. Δημιούργησα λοιπόν αυτό το blog, που θα το παρομοίαζα με κάτι ως ''προσιτή αυτοψυχοθεραπεία''. Σε μια εποχή που ακόμα υπάρχουν καταπιεσμένα ή μπερδεμένα συναισθήματα, με άπειρα ερωτηματικά να τα πνίγουν σαν δίχτυ που μας τραβάει στον πάτο, το blog αυτό δημιουργήθηκε με σκοπό να δώσει την ευκαιρία σε όσους το αναζητούν, να ξεδιπλώσουν τα συναισθήματά τους.
Γιατί; Για καλύτερη ψυχική διάθεση και ανάσες ελευθερίας, μα και για κάτι επιπλέον. Για να θυμηθούμε όλοι μας, πως ζούμε σε έναν κόσμο με ανθρώπους που υποφέρουν όσο κι εμείς και το μόνο που χρειαζόμαστε, είναι ένα χέρι βοηθείας. Ας συνδεθούμε λοιπόν μεταξύ μας, με υποστήριξη, κατανόηση και συνανθρωπικότητα.
Πώς; Γραπτώς! Με αφορμή κάθε φορά ένα θέμα - το οποίο θα αντανακλά κάποια από τα συναισθήματά που έχει ο καθένας μέσα του - θα έχει την ευκαιρία να γράψει ό,τι τον προβληματίζει, θλίβει, ιντριγκάρει, ενοχλεί, ξεπερνάει, κλπ. Πιάσε λοιπόν χαρτί και μολύβι και γράψε όλα όσα σε απασχολούν, όλα όσα σε δυσανασχετούν.
Πιάνει αυτός ο τρόπος; Σύμφωνα με τους νευροεπιστήμονες, είναι ο Νο:1 τρόπος για να φτάσει κανείς στην λύση που δεν μπορεί να βρει, όσο και να προσπαθεί. Με τον γραπτό λόγο, χαράζουμε μονοπάτια προς όλα τα κρυμμένα κομμάτια του εαυτού μας και κυρίως ανακαλύπτουμε γιατί τα κρύψαμε εξαρχής. Π.χ. θυμώνω με την συνάδελφο μου, μάνα μου, άντρα μου και ανακαλύπτω γιατί. Τι άκουγα σε μικρή ηλικία και μου διαμόρφωσε αυτή την εντύπωση; Πάντα υπάρχει λόγος για οτιδήποτε μας συμβαίνει εκεί μέσα που λέγεται καρδιά... Γράφοντας αυτά που μας ενοχλούν, δημιουργούμε σύνδεση με τα συναισθήματά μας, όπου στην συνέχεια τα κατανοούμε (με αυτή την συγκεκριμμένη σειρά παρεμπιπτόντως), φτάνοντας στο κρίσιμο σκαλοπάτι - έχει και όνομα, λέγεται ''συμφιλίωση με αυτά''- που οδηγεί σε όλες εκείνες τις λύσεις που μας ταιριάζουν Α Π Ο Λ Υ Τ Α. Και η κατάληξη μετά από αυτό το εσωτερικό οδοιπορικό; Μετά από την συναισθηματική απελευθέρωση που θα έχουμε δημιουργήσει, θα έχουμε την ευκαιρία να αποκτήσουμε το ποθητό κάθε φορά αποτέλεσμα. Διότι η λογική θέλει χώρο για να λειτουργήσει, να κάνει τα ''μαγικά'' της και να μας δώσει καρπούς. Κάνουμε λοιπόν χώρο από τα συναισθήματα που δεν μπορούμε να διαχειριστούμε, βάζοντάς τα ωραία ωραία στην θέση τους (π.χ. συμφωνώ ακόμα με αυτό που άκουγα κάποτε;/ έχω δικαίωμα να αλλάξω γνώμη; -spoiler ''ναι''- / ποια πεποίθηση μου ταιριάζει καλύτερα;) και μετά αφήνουμε την λογική μας να κεντήσει την πιο όμορφη λύση για εμάς. Πιστέψε με, πιάνει! Γράψτε λοιπόν ό,τι νιώθετε, ό,τι θέλετε να βγάλετε από μέσα σας που σας βαραίνει, χωρίς ενοχές και χωρίς αυτοκριτική.
Γιατί να το κάνεις εδώ; Για όσους δεν μπορούν να κινητοποιηθούν, να βρουν χρόνο ή για οποιοδήποτε άλλο λόγο μπλοκάρουν να το κάνουν από μόνοι τους, αυτή η σελίδα θα προσφέρει την ευκαιρία να παρακινήσει όποιον θέλει να μπει σε αυτή την διαδικασία. Ειδικά για την περίπτωση που κάποιος να νιώθει μόνος του σε αυτό, μπορεί να γράψει στα σχόλια ό,τι νιώθει ότι τον ενοχλεί περισσότερο και να το απελευθερώσει. Το να μοιράζεσαι τα συναισθήματά σου με άλλους, ποτέ δεν ξέρεις πόσο κουράγιο μπορείς να δώσεις σε έναν συνάνθρωπό σου ή να τον εμπνεύσεις, διαβάζοντας τις σκέψεις σου.
Αποποίηση ευθύνης: δεν είμαι ψυχολόγος, είμαι απλώς ένας συνάνθρωπος με ενσυναίσθηση και κατανόηση για τους ανθρώπους τριγύρω μου, υπενθυμίζοντας με ευαισθησία ότι υπάρχουν τρόποι και λύσεις για όλους μας, για να ζήσουμε την ζωή που μας χωράει και μας ταιριάζει. Θα παρακαλούσα όποιον θέλει να γράψει κάτι που τον ενοχλεί από αυτά που θα διαβάζει, να μην ξεχαστεί και κάνει προσωπικές επιθέσεις. Μπορούμε να γράφουμε τι μας ενοχλεί από αυτό που διαβάζουμε, χωρίς να στοχοποιούμε κανέναν. Όλοι οι άνθρωποι είναι μοναδικοί, ακόμα και στο τρόπο που σκέφτονται και αντιλαμβάνονται. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως επιδιώκουμε το αντίθετο, την κατάργηση της μοναδικότητας και την καλά και ντε εξομοίωση.
Με αγάπη,
Ειρήνη
Ε.Μ.
