ΜΕΘΟΔΟΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ

ΜΕΘΟΔΟΙ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΑΣ

Για καλή μας τύχη, κάποιοι ανά τον κόσμο συνέλαβαν μεθόδους και τεχνικές, που μπορούν να βελτιώσουν κατά πολύ την καθημερινότητα και την απόδοσή μας με ό,τι κι αν καταπιαστούμε. Ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι και όχι μόνο, μας έχουν δώσει ''στο πιάτο'' τρόπους που κάνουν θαύματα. Αυτές οι τεχνικές, έχουν χρησιμοποιηθεί για χρόνια από πολλούς και πολλές, ενήλικες, παιδιά, επαγγελματίες, μαθητές, καθημερινούς ανθρώπους. Παρακάτω θα παραθέσω μία λίστα με αυτές τις μεθόδους και πού στηρίζονται. Το μόνο που έχετε να κάνετε, είναι να διαλέξετε ποια σας ταιριάζει και να εξασκηθείτε σε αυτή.

 Καλή ανάγνωση!

1. Η μέθοδος του βατράχου

Εμπνευσμένο από το ευφυολόγημα του Mark Twain: ''Αν η δουλειά σου είναι να φας έναν βάτραχο, τότε καλύτερα να το κάνεις νωρίς το πρωί. Κι αν η δουλειά σου είναι να φας δύο βατράχους, τότε καλύτερα να ξεκινήσεις πρώτα με τον μεγαλύτερο.'' 

Ουσιαστικά, η μέθοδος στηρίζεται στο να δίνουμε την προσοχή μας στο πιο δύσκολο κομμάτι μιας εργασίας πρώτα. Σύμφωνα με αυτή την μέθοδο, είναι χάσιμο χρόνου να ξεκινάμε με αυτά που μπορούμε να κάνουμε εύκολα, αλλά αντιθέτως να επικεντρωνόμαστε στα πιο δύσκολα. Μόλις τελειώσουμε, αφού θα έχουμε ξεμπερδέψει με το πιο δύσκολο κομμάτι, θα μπορέσουμε να συνεχίσουμε με τα υπόλοιπα και μάλιστα χωρίς άγχος. Σαν μπόνους αυτής της διαδικασίας, κάποιος νιώθει και ικανοποίηση, μιας και κατάφερε να βγάλει από την μέση το πιο βαρύ κομμάτι και να συνεχίσει με την αίσθηση της ολοκλήρωσης. Διότι, τι του έχει μείνει μετά να κάνει; Peace of cake.

Στην περίπτωση που κάποιος δεν μπορεί να ξεχωρίσει ποιο απ' όλα τα κομμάτια είναι το πιο δύσκολο, μπορεί να θέσει μια ερώτηση στον εαυτό του, όπως ''αν αύριο παρουσιαζόταν το τάδε αναπάντεχο, με ποιο κομμάτι νιώθω ότι δεν θα τα κατάφερνα;''. Αυτό που θα απαντήσει, είναι και το κομμάτι στο οποίο είναι πιο αδύναμος και άρα απαραίτητο να το πιάσει πρώτο.

2. Η τεχνική Πομοντόρο

Ο Ιταλός δημιουργός αυτής τη μεθόδου, Francesco Cirillo, ήταν ακόμα φοιτητής όταν διαμόρφωσε αυτό το σύστημα διαχείρισης χρόνου. Μάλιστα για το πείραμά του χρησιμοποίησε ένα χρονόμετρο σε σχήμα ντομάτας, απ' όπου πήρε και η μέθοδος αυτή το όνομά της, καθότι στα ιταλικά pomodoro σημαίνει ντομάτα.

Η μέθοδος στηρίζεται στην ιδέα, ότι τα συχνά διαλείμματα μπορούν να βελτιώσουν την νοητική εγρήγορση. Γιατί; Επειδή ο καθορισμός του χρονικού παραθύρου εργασίας, μας κάνει να εργαζόμαστε πιο εντατικά μέχρι το διάλειμμά μας, αλλά και να αξιολογούμε πώς θα θέσουμε καλύτερα τις προτεραιότητές μας, μέχρι να τελειώσει ο χρόνος μας.

Τα βήματα για την εφαρμογή της τεχνικής είναι τα εξής:

• αποφασίζεις με ποια εργασία θα ξεκινήσεις
• ρύθμιση του χρονομέτρου για 25 λεπτά
• εκτέλεση της εργασίας μέχρι να σε ειδοποιήσει το χρονόμετρο
• ένα μικρό διάλειμμα 5 λεπτών
• επαναλαμβάνεις
• μετά από 4 ''πομοντόρο'', κάνεις ένα μεγαλύτερο διάλειμμα 15-20 λεπτών

ΜΙα μικρή παραλλαγή της μεθόδου, είναι να θέτεις το χρονόμετρο στα 50 λεπτά για να κάνεις την εργασία σου και να κάνεις διάλειμμα 10 λεπτά. Ό,τι βολεύει τον καθένα.

3. Ενεργητική ιεράρχηση

Αυτή η μέθοδος είναι αρκετά απλή, καθώς ξεκινάς μόνο με τον πυρήνα της εργασίας που έχεις να κάνεις - δηλαδή τα πιο ουσιαστικά, τα πιο κύρια - αποκλείοντας τα πιο δύσκολα κομμάτια από την αρχή. Καθώς προχωράς όμως, τα εντάσσεις λίγο λίγο. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα και κάμποση πρόοδο, θα είναι ευκολότερο να φτάσεις την κάθε εργασία σε πιο αυξημένο επίπεδο και να προχωρήσεις από 'κει κι έπειτα με μεγαλύτερη άνεση. 

Για παράδειγμα, κάποιος που μαθαίνει μια νέα γλώσσα, πρώτα ξεκινάει με τα πιο βασικά και αφήνει όλο το δύσκολο λεξιλόγιο και τους σύνθετους γραμματικούς κανόνες απ' έξω. Μόλις κατανοήσει το μοτίβο αυτής της γλώσσας, θα μπορέσει να εντάξει ένα ένα όλα αυτά που τον δυσκόλευαν στην αρχή, αλλά που αργότερα θα του είναι πιο εύκολο να κατανοήσει.

4. Αρχή του Παρέτο

Ο γνωστός κανόνας του 80/20. Βασίζεται στην θεωρία του Ιταλού οικονομολόγου, κοινωνιολόγου και φιλόσοφου, Vilfredo Pareto, ο οποίος στηρίζει ότι το 80% των αποτελεσμάτων που θα έχουμε, προέρχεται από το 20% ολόκληρης της προσπάθειάς μας. Για παράδειγμα, ένας μαθητής που έχει διαβάσει πέντε ώρες για ένα επερχόμενο τεστ, μόνο το 20% της συνολικής ώρας διαβάσματος (μία ώρα δηλαδή για το συγκεκριμένο παράδειγμα), θα του δώσει το συνολικό απότέλεσμα του τελικού του βαθμού. Στην περίπτωση ενός εργαζόμενου, το 20% εργασίας του από το συνολικό ωράριο εργασίας (1,6 ώρες στο οκτάωρο συνολικής εργασίας), θα έχει και την μέγιστη απόδοσή του.

Που βοηθάει αυτός ο κανόνας; Στο ότι γνωρίζουμε εξαρχής πριν καταπιαστούμε με κάποια εργασία, ότι μόνο το 20% της προσπάθειας μας θα είναι ζωτικό και το υπόλοιπο 80% είναι επουσιώδες, αλλά όχι τόσο όσο το 20%.  Άρα πρώτον, γίνεσαι πιο συνειδητά παραγωγικός. Δεύτερον, δεν πιέζεις τον εαυτό σου αγχωτικά για ό,τι ίσως περίμενες να καταφέρεις σε μία ημέρα, αφού ξέρεις ήδη ότι μέσα στο 80% δεν μπορείς να καταφέρεις περισσότερα. 

5. Το ανάποδο των μεθόδων 1 και 3

Κάνεις ακριβώς το αντίθετο από τα παραπάνω. Επειδή δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι, σε κάποιους το να τελειώσουν με αυτό που λέμε τα ''τριγύρω'', είναι ένας μεγάλος παράγοντας και έλλειψης άγχους και καλύτερης διαχείρισης μιας εργασίας. Με αυτή την μέθοδο, αρχικά ξεχωρίζεις το πιο δύσκολο κομμάτι και το απομονώνεις. Συνεχίζεις με όλα αυτά που σου απομένουν, τα οποία είναι διαχειρίσιμα ως πιο εύκολα ή ως πιο βατά. Σε κάποια άλλη χρονική στιγμή την ίδια ημέρα ή την επόμενη ( ο καθένας ορίζει πότε θα ασχοληθεί περαιτέρω) καταπιάνεσαι με το ένα δύσκολο που σου έχει απομείνει να κάνεις. Το πλεονέκτημα σε αυτή την περίπτωση, είναι ότι υπάρχει χρόνος εκ νέου για να διαχειριστείς αυτό το δύσκολο κομμάτι, το οποίο μπορεί να το σπάσεις σε μικρότερα και να τα φέρεις εις πέρας πιο εύκολα (την ίδια μέθοδο χρησιμοποιεί κι ένας υπολογιστής). 

6. Το γνωστό και μη εξαιρετέο <<Πρόγραμμα>>

Φτιάχνοντας πρόγραμμα, προετοιμάζεις τον εγκέφαλο σου για τις επερχόμενες εργασίες, καθώς και το χρονικό περιθώριο που αυτές χρειάζεται να διεκπεραιωθούν. Επομένως, το κύριο πλεονέκτημα είναι ότι σε οργανώνει. Η οργάνωση πάλι με την σειρά της, μπορεί να σε παρακινήσει να συνεχίσεις να κάνεις πράγματα.

Εκτός από αυτό όμως, δίνει και κάποιες πληροφορίες σε όσους το χρησιμοποιούν, εξίσου σημαντικές. 

• Σε κάνει να επαναξιολογείς πόσο πραγματικό χρόνο θέλει μία εργασία που μπορεί να φάνταζε στο μυαλό σου ότι θα σου πάρει πολύ περισσότερο χρόνο και τελικά να είναι διαχειρίσιμη και να διεκπεραιώνεται σε πολύ λιγότερο. 
• Σε βοηθάει να παρακολουθείς την πρόοδό σου και σου δίνει πιο ρεαλιστική εικόνα για το πού χρειάζεται πραγματικά να στοχεύσεις για να συνεχίσεις να έχεις πρόοδο. 
• Σου δίνει προσωπικές πληροφορίες για το πόσο γρήγορα ή με ποιο ρυθμό μπορείς να κάνεις κάτι, οπότε απαλλάσσεις τον εαυτό σου από περιττό βάρος του ''έπρεπε να γίνει τότε''.
• Αξιολογείς πιο ρεαλιστικά τα βήματα που χρειάζεται να κάνεις. Όλα τα βήματα είναι σημαντικά, αλλά στο σωστό χρόνο. Π.χ. αν σου έρθει μια ιδέα για κάτι που προσπαθείς να κάνεις, ίσως να είναι σημαντική, αλλά μπορεί να ανήκει στο βήμα Νο.5. Αν εσύ λανθασμένα την τοποθετήσεις στο βήμα Νο.1, τότε το αποτέλεσμα θα είναι να μπερδευτείς, να καθυστερήσεις και τελικά να αγανακτήσεις.

 

7. Ημερολόγιο 

Και σε τι δεν βοηθάει ένα ημερολόγιο! Πολλές οι χρήσεις του, αλλά και τα οφέλη επίσης. Μια γρήγορη λίστα αυτών είναι:

• Ημερολόγιο αναμνήσεων: ουσιαστικά καταγράφεις όλη σου την ζωή, αλλά κυρίως γεγονότα που σίγουρα θα ξέχναγες. Ανά πάσα στιγμή μπορείς να ανατρέξεις στο ημερολόγιό σου και να αναπόλησεις όμορφες στιγμές, που σίγουρα θα σου δώσουν ελπίδα και κουράγιο.
• Ημερολόγιο συναισθημάτων: καταγράφεις όλα σου τα συναισθήματα, ειδικά αυτά που σε ξεπερνούν. Συναισθήματα όπως φόβος για το μέλλον ή κάποιας αποτυχίας, ανησυχία μήπως σε κρίνουν ή ότι δεν είσαι αρκετός, είναι μερικά από αυτά που γράφοντας για αυτά, μπορείς και να τα αντιμετωπίσεις. Γράφοντας τα συναισθήματά σου στο χαρτί, σε βοηθάει να καταλάβεις πιο αντικειμενικά από που προέρχονται όλα αυτά τα συναισθήματα και οι σκέψεις. Όλα αυτά μπορούν να σε βοηθήσουν να ανακαλύψεις κάποια αλήθεια για τον εαυτό σου, που να είναι τελικά και η λύση του προβλήματος.
• Ημερολόγιο ευγνωμοσύνης: αυξάνει το ποσοστό της χαράς μας κατά πολύ και μάλιστα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Συγκεκριμένα, οι μελέτες έχουν δείξει ότι η αύξηση είναι περίπου 25%. Μάλιστα κάποιοι ειδικοί λένε ότι η εξάσκηση της ευγνωμοσύνης, είναι αιτία καλυτέρευσης και της υγείας. Ο τρόπος χρήσης είναι απλός. Κάθε ημέρα γράφεις όλα αυτά για τα οποία είσαι ευγνώμων (π.χ. 4 ή όσα νιώθεις ότι θες να καταγράψεις). Το μυστικό εδώ είναι, να δώσεις στον εαυτό σου μερικά δευτερόλεπτα, για να νιώσει το συναίσθημα της ευγνωμοσύνης σε καθετί που έχεις διαλέξει να γράψεις.
• Ημερολόγιο επιτυχιών: καταγράφεις όλα όσα εσύ θεωρείς ότι έχεις επιτύχει. Το κριτήριο είναι ξεκάθαρα υποκειμενικό και δεν αφορά κανέναν, παρά μόνο τον εαυτό σου και όλα αυτά που σε έκαναν να νιώσεις ότι τα κατάφερες (όποια κι αν είναι αυτά). Η χρήση αυτού του ημερολογίου, σε βοηθάει να πλησιάσεις τον εαυτό σου και την έννοια της αυτοαγάπης, αλλά και της αποδοχής, καθώς δίνεις συνειδητά αξία σε' σένα και σε ό,τι σε αφορά. 

  

8)   Βrain dump (άδειασμα μυαλού) / Εκφραστική γραφή

Και τα δύο στηρίζονται στην ίδια τεχνική. Βάζεις χρονόμετρο και γράφεις για 10-20 λεπτά χωρίς σταματημό και χωρίς κάτι να σου αποσπά την προσοχή. 

Η διαφορά είναι ότι στην πρώτη μέθοδο γράφεις ό,τι έχεις στο μυαλό σου (ιδανικά το πρωί σύμφωνα με την Julia Cameron όπως εξηγεί στο βιβλίο της ''Morning Pages'') και κυριολεκτικά το αδειάζεις. Γράφεις για ό,τι σε απασχολεί ή σε βαραίνει, χωρίς να δίνεις σημασία στον γραφικό σου χαρακτήρα, σε ορθογραφικά και λοιπά λάθη. Μόλις τελειώσεις, θα νιώσεις πιο ανάλαφρος, έχοντας αποβάλλει σκέψεις που ουσιαστικά σε εμπόδιζαν να συνεχίσεις με το να τριβελίζουν όλη την ώρα στο μυαλό σου, κάτι το οποίο τρώει ενέργεια και προσοχή (διάβασε το σχετικό άρθρο ''About the blog'' που αναφέρεται σε αυτό το θέμα εδώ ). 

Στην δεύτερη μέθοδο, γράφεις με τον ίδιο τρόπο, αλλά συγκεκριμένα για κάτι που ήταν τραυματικό σαν εμπειρία. Γράφεις τα πάντα για την συγκεκριμένη εμπειρία, όχι μόνο συναισθήματα, αλλά και για τα άτομα που μπορεί να εμπλέκονται, όπως και τα γεγονότα. Ο ψυχολόγος James Whiting Pennebaker ανακάλυψε με την έρευνά του, πως μόλις με τέσσερις επαναλήψεις αυτής της τεχνικής μέσα σε ένα μήνα, μπορεί κάποιος να έχει ριζικές αλλαγές στην συναισθηματική-ψυχολογική του κατάσταση.

Και ένα μπόνους tip για μαθητές 

Ένας πολύ ενδιαφέρον τρόπος άμεσης απομνημόνευσης είναι ο εξής: ένας μαθητής μόλις πάρει μια νέα πληροφορία, αν την κάνει επανάληψη μέσα σε 24 ώρες, ο εγκέφαλος την κρατάει και δεν την ξεχνάει τόσο εύκολα. Αντίθετα, αν γίνει η επανάληψη μετά από 24 ώρες, ο εγκέφαλος έχει ξεχάσει το 50%, καθώς δεν κατοχύρωσε τα νέα δεδομένα. Μια νέα προσέγγιση ίσως για τους μαθητές, από την κλασική μέθοδο του ''διαβάζω το μάθημα που μου έγινε παράδοση σήμερα, μία ημέρα πριν την ημέρα εξέτασής του''.

Ε.Μ

Γράψε μου στα σχόλια ποιο άλλο θέμα θα ήθελες να διαβάσεις σε επόμενο άρθρο.