ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Ή ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ - ΠΟΙΑ Η ΔΙΑΦΟΡΑ;
Μα υπάρχει αλήθεια τέτοιος όρος; Το πρόγραμμα είναι από μόνο του συνυφασμένο με την οργάνωση, οπότε η ελευθερία σαν όρος πώς ταιριάζει με το πρόγραμμα; Ας το δούμε από την αρχή.
Ανάμεσα στα πολυάριθμα ημερολόγια, ψηφιακά και μη, σημειωματάρια και organizers με τα υπέροχα σχέδια και χρώματα που τα κοσμούν, μερικοί από εμάς δεν ξέρουμε τι να πρωτοδιαλέξουμε για να οργανώσουμε την ημέρα μας και μάλιστα με περίσσια διάθεση επαγγελματικότητας, σαν να είμαστε μεγαλοστελέχοι εταιρείας (κι ας γράφουμε στα tasks ραντεβού για γιατρό και όχι με επενδυτή). Τι σημασία έχει εξάλλου κι αν δεν είμαστε; Αρκεί που το ευχαριστιόμαστε! Και είναι πράγματι ευχαρίστηση, αλλιώς θα ανήκαμε στην παρακάτω κατηγορία.
Είναι όμως και η άλλη μερίδα ανθρώπων, που θέλουν να νιώθουν οργανωμένοι στην ζωή τους, αλλά παθαίνουν αλλεργία και μόνο στην θέα των notebooks. Προσωπικά έχω ακούσει πολλές και διάφορες περιγραφές του φαινομένου, μία είναι όμως που κυρίως ξεχωρίζει. Οι περισσότεροι νιώθουν έντονα το συναίσθημα της πίεσης. Πίεση που πρέπει να γράψουν ό,τι έχουν να κάνουν. Πίεση, που η διαδικασία και μόνο, τους κάνει να νιώθουν ότι η κάθε εργασία που χρειάζεται να γίνει, γίνεται ιδιαίτερα επίσημη και παίρνει έξτρα βάρος. Και τελικά, πίεση, διότι από τις προηγούμενες εντυπώσεις, νιώθουν πως χάνουν την ελευθερία τους. Και ναι, κοιτάνε τους από πάνω σαν εξωγήινους.
Υπάρχει λάθος ή σωστό σε αυτές τις περιπτώσεις; Κάποιος το κάνει σωστά και κάποιος όχι; Θα έλεγα, ξεκάθαρα, πως δεν υπάρχει λάθος σε καμία από τις δύο επιλογές, παρά μόνο στην προσέγγιση της κάθε επιλογής. Πιο απλά, αν κάποιος έχει επιλέξει να μην γράφει τι έχει να κάνει και προτιμάει να τα κρατάει στον νου του, τότε αυτός είναι κι ο καλύτερος τρόπος για να φέρει εις πέρας οτιδήποτε έχει να κάνει. Για να το θέσω αλλιώς, καμία επιλογή δεν είναι σωστή, αν δεν σε κάνει να νιώθεις ελεύθερος να προσεγγίζεις την ζωή σου - οπότε και τις δραστηριότητες της ζωής σου - μέσα από τον τρόπο που σου ταιριάζει (αυτό που σου ταιριάζει = είσαι = το ''σκαρί'' σου, λαϊκιστί).
Το σημαντικότερο όμως, νομίζω ότι κρύβεται στην έννοια του ''πρέπει'' και στις δύο περιπτώσεις ανθρώπων. Υπάρχουν άνθρωποι που το αγκαλιάζουν ως κάτι αποδεκτό και άλλοι που το απεχθάνονται. Η λάθος ερμηνεία του ''πρέπει'' - ακόμα και στην περίπτωση της οργάνωσης - καταστρέφει τον στόχο πριν ακόμα προσπαθήσουμε να τον κατακτήσουμε. Βάλε ένα ''πρέπει'' στο πρόγραμμά σου και όλα θα πέσουν σαν ντόμινο, διότι μπήκε το βάρος της υποχρέωσης (διάβασε σχετικό άρθρο για την υποχρέωση εδώ).
Η ουσιαστική χρήση του προγράμματος
Όμως το πρόγραμμα έχει σκοπό να μας υποστηρίξει από τα βάρη που έχουμε να διεκπεραιώσουμε, κι όχι να μας βαραίνει περισσότερο. Ένα οποιοδήποτε πρόγραμμα με υγιή προσέγγιση, έχει να προσφέρει πολλά. Προσφέρει στην όποια δράση μας, τη λειτουργία ή και την υπερλειτουργία, επομένως βλέπουμε θετικά αποτελέσματα. Από την άλλη, μια πιεστική και λανθασμένη προσέγγιση, προσφέρει την υπολειτουργία ή δυσλειτουργία όλων των ενεργειών μας, επομένως τα αποτελέσματα δεν θα είναι ικανοποιητικά ή και ανύπαρκτα.
Επιπρόσθετα, ένα πρόγραμμα πλαισιώνεται πάντα μέσα στην ύπαρξη ενός χρονικού περιθωρίου. Συνήθως αυτό το χρονικό περιθώριο δημιουργεί περισσότερη πίεση. Αν όμως διαλέγαμε συνειδητά να σεβαστούμε τον ρυθμό μας; Αν διαλέγαμε συνειδητά να προχωράμε με το βήμα που μπορούμε να υποστηρίξουμε; Δεν θα μας οδηγούσαν τότε όλες μας οι ενέργειες στον στόχο που θα είχαμε βάλει μέσα από το πρόγραμμα;
Ας δούμε ένα παράδειγμα.
Αν ξεκινήσει κάποιος σήμερα να μαθαίνει μία νέα γλώσσα, να διαβάσει ένα βιβλίο και να γυμνάσει το σώμα μου, σε δώδεκα μήνες από τώρα τι θα έχει πετύχει; Εξαρτάται από τον ρυθμό που θα διαλέξει, αλλά ας πούμε ότι επειδή εργάζεται και έχει διάφορες υποχρεώσεις, διαλέγει το εξής:
- κάθε ημέρα μαθαίνει δύο καινούργιες λέξεις, επί έξι ημέρες την εβδομάδα
- δύο φορές την εβδομάδα μαθαίνει από έναν γραμματικό κανόνα
- κάθε ημέρα διαβάζει μία σελίδα από το βιβλίο που έχει διαλέξει, επί έξι ημέρες την εβδομάδα
- κάθε ημέρα κάνει ένα σετ ασκήσεων για διαφορετική μυική ομάδα, επί έξι ημέρες την εβδομάδα
Τι θα έχει πετύχει μετά από έναν χρόνο με αυτό τον ρυθμό, που είναι βατός για κάθε λογής καθημερινότητα;
- 624 καινούργιες λέξεις
- 104 γραμματικούς κανόνες (αν υπάρχουν τόσοι!)
- την ικανότητα να μιλήσει για απλά πράγματα σε μία νέα γλώσσα
- θα έχει διαβάσει 312 σελίδες, που μπορεί να είναι ένα ολόκληρο βιβλίο
- 312 σετ ασκήσεων, που θα του έχουν αλλάξει την εικόνα του σώματός του
Εκπληκτικά αποτελέσματα αν το σκεφτεί κανείς! Χειροπιαστά, μετρήσιμα αποτελέσματα, που είναι δυνατόν να αποκτηθούν. Άρα η πραγματική έννοια του ''ακολουθώ πρόγραμμα'', δεν είναι να γράψω, ούτε να πιέσω τον εαυτό μου για κάτι. Είναι απλώς να επαναλάβω με συνέπεια απλά βήματα και μάλιστα στον χρόνο που μπορώ να τα κάνω άνετα, χωρίς να με εμποδίζουν ή να μου ακυρώνουν την υπόλοιπη ζωή μου. Διότι τι αξία έχει να πιεστώ να κατακτήσω κάτι σε τρεις μήνες αν δεν μπορώ να το υποστηρίξω; Αν πιεστώ, ακόμα και να έχω αποτέλεσμα, δυστυχώς δεν θα είναι μόνιμο, γιατί ο εαυτός μου, αφού πιέστηκα, θα με γυρίσει πίσω στην προηγούμενη κατάσταση προ πίεσης, τότε που ήμουν σε ισορροπία, για να με προστατέψει, αφού πίεση = άγχος (κι ό,τι άλλο συνεπάγεται).
Στην πραγματικότητα, το πρόγραμμα μας βοηθάει να έχουμε κάτι στο νου μας περισσότερο. Βάζουμε έναν στόχο - μικρό ή μεγάλο - πιο πάνω στις προτεραιότητές μας και αυτό είναι που μας κάνει τελικά να ασχοληθούμε με αυτόν. Αυτή είναι και η επιτυχία του προγράμματος, γι' αυτό και η βασική αιτία αποτυχίας του, είναι όταν το ακολουθούμε μηχανικά, ενώ ο νους μας απουσιάζει.
Τι έχει περισσότερο αξία τελικά;
Αυτό που έχει περισσότερη αξία τελικά, είναι να μην επιτρέπουμε σε τίποτα να μας αφαιρεί την ελπίδα για όλα αυτά που θέλουμε να καταφέρουμε. Μπορούμε να καταφέρουμε ό,τι θελήσουμε, αρκεί να θυμόμαστε ένα πράγμα. Το κάθε ''θέλω'' μας, μιας και είναι δικό μας, για να πραγματωθεί, έχει ανάγκη να το οργανώνουμε με εξατομίκευση της κάθε μεθόδου που χρησιμοποιούμε (με planner ή χωρίς). Να το φέρνουμε στα μέτρα μας, να μας ταιριάζει, να μας αντιπροσωπεύει. Είναι η βασικότερη προϋπόθεση, για να φέρει αποτελέσματα η όποια μέθοδος χρησιμοποιήσουμε. Αν νιώθει κάποιος ότι στις 5 το πρωί είναι πιο παραγωγικός και ο στόχος του ήταν να ξεκινήσει το τρέξιμο και τελικά μόνο με αυτό τον τρόπο μπόρεσε να τα καταφέρει, δεν σημαίνει ότι κάποιος άλλος που έχει τον ίδιο στόχο, θα πρέπει να το κάνει με τον ίδιο τρόπο. Όσα οφέλη και να έχει κάποιος στην πρωινή ρουτίνα 5 το πρωί, δεν πάει να πει ότι και για τον άλλον θα έχει ακριβώς τα ίδια. Εξαρτάται λοιπόν σε ποια κατηγορία ανήκει. Είναι πρωινός τύπος ή βραδινός κι ευχαριστιέται το τρέξιμο το βράδυ;
Άρα:
''Εξατομικεύω = σέβομαι τον εαυτό μου = έχω σίγουρα το αποτέλεσμα που προσδοκώ''.
Για όσους θέλουν planner
Αν πάλι είσαι λάτρης των planners, μπες στην κατηγορία ''Δωρεάν Υλικό'' ή πάτα απευθείας εδώ και βρες φύλλα οργάνωσης για την ημέρα σου, τους στόχους σου και άλλα. Μπορείς να τα τυπώσεις ή τα να αντιγράψεις με το δικό σου γραφικό χαρακτήρα ή ακόμα και να τα στολίσεις με αυτοκόλλητα. Σε κάθε περίπτωση, δεν έχεις παρά να χρησιμοποιήσεις το σχέδιο που σου αρέσει και σε εμπνέει.
Καλές και ''οργανωμένες'' στιγμές λοιπόν!
Ε.Μ.
Γράψε μου στα σχόλια ποιο άλλο θέμα θα ήθελες να διαβάσεις σε επόμενο άρθρο.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου